Wraz z rozwojem Mysłowic w początkach XX w. do miasta dotarły także nowe kulturalne atrakcje. Mieszkańcy mieli odtąd możliwość oglądania filmów w kinie, co szybko zyskało dużą popularność.
Początek mysłowickiej kinematografii wiąże się z 1907 r., kiedy to Saksończyk Ernst Bauer postawił prowizoryczny namiot na placu przy dzisiejszej ul. Katowickiej i Chopina, gdzie odbywały się pierwsze próbne projekcje kilku filmów. Nowa rozrywka została z entuzjazmem przyjęta przez mieszkańców, w związku z czym w krótkim czasie Bauer w jednym z budynków zaadoptował pomieszczenie na potrzeby kina. Otrzymało ono nazwę Union, choć określano je także kinem Bauera.
Kino zostało wpisane do rejestru handlowego dokładnie 28 listopada 1912 r. Pomieszczenie to mieszczące się pod adresem Rynek 13 posiadało jedynie niezbędne elementy dla wyświetlenia projekcji. Obok, pod numerem 14, znajdował się budynek wraz z restauracją. W kinie Union pokazywano różnorodne filmy, niektóre z nich objaśniał recytator, a towarzyszył mu zwykle pianista. Ceny biletów były przystępne, stąd też mysłowiczanie bardzo chętnie odwiedzali to miejsce. Późniejszym właścicielem kina oraz restauracji został Franciszek Kiedroń, który w 1923 r. zarejestrował je pod nazwą Odeon. Po II wojnie światowej kino kontynuowało swoją działalność z nową nazwą Piast. Na przestrzeni lat było ono kilkakrotnie przebudowywane. Dzisiaj obiekt ten jest ruiną, którą poprzedza znamienne rusztowanie znajdujące się na rynku przypominające zarys wyburzonych budynków.
Kolejnym kinem, które powstało w Mysłowicach, był Helios mieszczący się w niewielkiej sali, w której pierwotnie znajdował się sklep, przy obecnej ul. Grunwaldzkiej. Kino zostało otwarte przez nauczyciela o nazwisku Weidel, a jego właścicielem był także Franciszek Kiedroń. Kino przez okres międzywojenny nazywane było żartobliwie „Flohkiste”, co oznacza skrzynkę pcheł – odnosiło się to do ciasnego pomieszczenia, które zwykle było przepełnione widzami. Atrakcją kina, prócz ciekawego repertuaru, była także muzyka wykonywana na elektrycznych organach.
Trzecie kino w mieście zostało otwarte przy ul. Pszczyńskiej 12 i nosiło miano Casino (później Adria). Sala, w której się mieściło, należała do Żyda Cohna, który zajmował się sprzedażą odzieży. Kino Casino przeznaczone było przede wszystkim dla mniejszości niemieckiej, gdyż wyświetlano tam głównie filmy w tym języku i poruszały one zwykle specyficzne tematy, co też wzbudzało liczne kontrowersje.
W początkach lat 60. XX w. w Wesołej zostało wybudowane przez pracowników kopalni kino Dar Górnika (późniejsza nazwa: Kosmos II). Po przyłączeniu Wesołej do Mysłowic w 1975 r. kino to również stało się niezwykłą atrakcją dla mieszkańców. W podobnym czasie powstało także kino-teatr Znicz w Brzezince przeznaczone dla około 350 widzów. Oba kina przez długie lata stanowiły dla mysłowiczan jedną z ciekawszych rozrywek. Wielu z nich wspomina, że często po bilety stało się w długich kolejkach.
Z pewnością czas świetności i urok mysłowickich kin minął, choć może nie bezpowrotnie. W Mysłowicach działa Dyskusyjny Klub Filmowy im. Andrzeja Nardellego, który obecnie organizuje ciekawe spotkania i projekcje filmowe m.in. w budynku Miejskiego Ośrodka Kultury przy ul. Grunwaldzkiej 7. Być może zaowocuje to ponownym zainteresowaniem mieszkańców kinem i jego magią.
Bibliografia:
- A. Sulik: Historia Mysłowic do 1922 r., t.1, Mysłowice 2007, s. 307-309,
- A. Sulik: Historia Mysłowic 1922-1945, t.2, Mysłowice 2011, s.256-257.
Artykuł ten ukazał się na stronie Gazety Mysłowickiej 20 marca 2015r.